INTJ ها (استراتژیست ها)

فراوانی جمعیتی استراتژیست ها در جامعه بسیار پایین است، شاید یک یا دو درصد از جمعیت جامعه را تشکیل دهند. به ندرت بیرون از اداره، کارخانه، دانشگاه یا آزمایشگاه خود دیده می شوند. با این وجود رهبرانی به شدت لایق و کارآمد هستند؛ به هیچ وجه اشتیاقی به فرمان دادن ندارند و ترجیح می دهند همیشه در پشت صحنه کار خود را انجام دهند مگر اینکه دیگران قادر به انجام وظایف خود نباشند، اینجاست که آنها وارد میدان عمل خواهند شد. زمانیکه مسئولیتی را بر عهده می گیرند به طور تمام و کمال عملگرایی خود را به اثبات می رسانند. استراتژیست ها معتقدند که کارآمدی برای هر سازمان ساختاریافته ای ضروری است و اگر با ناکارآمدی روبرو شوند – هرگونه اتلاف منابع انسانی و مادی – به سرعت عملیات بازبینی و انتساب مجدد پرسنل را انجام می دهند. رویه ها و روال های ثابت هیچگاه دست و پای استراتژیست ها را نمی بندد، مراجع ذیصلاح سنتی و تبلیغات نیز هیچگاه نمی توانند بر آنها اثر بگذارند. آنان تنها ایده های قابل لمس را می پذیرند و آنهایی را که غیر ملموسند به راحتی کنار می گذارند، کاری هم ندارند که بقیه در موردشان چه فکری می کنند. این موضوع یادتان باشد: هدف آنها بهره وری و کارایی حداکثری است.

استراتژیست ها نسبت به دیگر تیپ های بینشی متکی به خود و مصمم هستند و معمولا دارای اراده ای قوی می باشند. به راحتی تصمیم می گیرند؛ در حقیقت تا وقتی که همه چیز مشخص نشده و در مورد آنها تصمیمی گرفته نشده است به خودشان اجازه استراحت نخواهند داد. اما پیش از اینکه تصمیمی بگیرند باید به طور کامل در مورد آن موضوع تحقیق و جستجو کرده باشند. استراتژیست ها به شدت اهل نظریه پردازی هستند، اما پیش از اینکه بخواهند ایده ای را مطرح کنند باید تمام داده ها و اطلاعات مرتبط با آن ایده را بررسی کرده باشند. نسبت به هر ایده و یا گفته ای که بر اساس تحقیقات مبهم و ناقص و یا بر خلاف واقعیت مطرح شده باشد، مشکوک بوده و هرگز آن را نمی پذیرند.
